| SEVSENDE SEVMESENDE |
| Salı, 18 Mart 2008 02:41 |
|
Biliyorum hiç sevmeyeceksin beni belki kendi yıkımımı hazırlıyorum seni severek Sen benden o kadar uzaksınki sana sözcüklerden oluşan bir aşk örüyorum duymasanda belki seversin belki sevmezsin diye Evet seni seviyorum bunu yalan çıkarmak için geceler boyu kendimle hesaplaştım ama şimdi utanmadan ,korkmadan,cesaretle söylüyorum yar Bu sevgi beni ayakta tuttu... Acılarla boğuşurken ayakta kalmama yardım etti.. Mutluluğum oldun,sevincim oldun bir cocuk gibi masumca, çıkarsızca yalansızca sevdim seni.. Adını yüreğim ezberine aldı istesende artık silemezsin ,silemem yar... Belkide duyarsın bu feryadımı anlarsın sevginin büyüklüğünü. Belki de durulurum zamanla seversin beni değilmi?... Acıların altında ezilmiş yüreğimden, şimdiye dek hiç kimsenin bilmediği bir sevgi çıkardın yar seversin değilmi sevmeyi çoktan öğrendim çünki.. Esirinim artık her sevda bir tutsaklıkmış anladım artık... Sözcükler yüreğimden sana doğru kayıyor sadece gülüşüne tutunarak yaşıyorum korkunç düşlerimden kurtulmak unutmak için seviyorum seni Evet haykırıyorum yar "seni seviyorum" diye.. Duysanda ,duymasanda ,sevsende, sevmesende beni hep sevecegim seni taki bir gün yüreğim susana kadar hiç bir güç hatta sen bile alıkoyamazsın artık seni sevmekten, Sevsende sevmesende... |