AÅžK A DAÄ°R

Yanına geldiğimde, zehir olup dolaşsan damarlarımda.
Durma sevdiğim, imkansızlığına gömülmektense gülüşlerinin kurak toprakları olsun mezarim.
Üşüdüm mü toprağın altında, sarılırım avuç içlerine bir cocuğun annesinin göğsüne kıvrılması gibi.
Susadım mı, kirpiklerine uğrar kana kana içerim sevgini.
Şimdi şehrimin tüm ışıklarını söndür ve şah damarıma sür kör bıçaklarını.
Varlığının huzurunda sonlansın sen kokan kelimelerim.
Bir yudum mutluluğun hazzında vur beni.
Gözlerim, gözlerinden başka yurt bilmesin.
Dizlerim, yüreğin gölgesinde toprağa sarılıp son kez gözlerinde gülümsesin Cennetin gölgelerine.
Saçlarından örülmüş darağacındaki urganım olsun parmakların. Zehir olup dolaşsın damarlarımda keskin bakışların.
Şimdi seni seviyorum diyen dilime kilit son kez vur ve şah damarımdan süzül içeriye.
Zehrini sür hücrelerimin dudaklarına. Bal diye kana kana içsin damarlarım ölümün zehrini.
Ne olur üzülme hicranım. Ölüm, senin kollarından gelmeli. Çünkü; sen benim yüreğimin satırlarına örülmüş ölümsüzlüğümsün....