| Beynimde patlayan sözlerin |
| Yavuz Baki Dicle tarafından yazıldı. |
| Salı, 21 Nisan 2009 15:36 |
|
Beynimde patlayan sözlerin müzmin inancına dayanıyor ilk aşktan geriye kalanlar Makamına ulaşamayacağım huzurun teferruatlı bir dokümanı sanki sıyırıkları vücudumun Kabuklaşan her yüzün hayat çizgisinde seni aramaya çalışırken, kaybolmak gözlerde Hüzünlü her bakış Kırık bir duman yorgunluğunda Seyir gemisi kendi batışına gidiyor Mavi bir denizin kan kokan sınırında ne bir ada nede kurulacak bir kulübe var Yarına kapalı bir işkenceyle gidiyor güneş Gün batmakta Dalgaları uğurlayan sahilin kırık rıhtımında beklemek ölümlü gün batışını Haberi kuşların çığlığında olacak Bir gün Gelemeyenlerin gelişi içimize acıyı dolduracak Gelemeyen gelenler... Elleri önden kelepçeli kaderin mahkûmiyetiyle Bütün kırmızı lekelerini denize bırakmış, beyaz bir elbiseye düşerken ruhu Beni lekeli al diyecek kadar gururlu, kan kırmızısı Hayal etmek varlık ile ölümün çelişenlerini Gelemeyenlerin ölümlü gelişi içindeki bekleme hüznünün son bulma acısına tadili Bitecek elbet, gelemiyoruz diyenler de gelecek bir gün... |